Polecamy         
apartamenty
i pokoje gościnne

turystyka
kraków noclegi
fotograf kraków
wrocław noclegi
poznań noclegi









Policyjne Ju-Jitsu
Louis Shomer

Prawdziwy Mężczyzna
Malwina Gartner

Tajemnice największych uwodzicieli
Adrian Kołodziej
Grzegorz Głuś


Fiat 126p
Sportowe modyfikacje i tuning malucha

Aleksander Sowa

Odsiecz wiedeńska
1683 roku

Wimmer Jan
Zobacz!

Udział szlachty polskiej w pospolitym ruszeniu w XIV i XV wieku
Ginter Karol
Zobacz!

Zmierzch
i odrodzenie Rzeczypospolitej

Wojtasik Kanusz
Zobacz!

Polskie dzieje
od czasów najdawniejszych
do współczesności

Dybkowska Alicja
Żaryn Jan
Żaryn Magłorzata

Zobacz!

Dzieje Polski
Brodecki Bogusław
Zobacz!

Utopia nad Wisłą
Historia Peerelu

Dudek Antoni
Zblewski Zdzisław

Zobacz!

Rozkwit i upadek
I Rzeczypospolitej

Zobacz!

Love & Desire - box 2

        

HISTORIA

     Przemiany strukturalno - organizacyjne w Pomorskim Okręgu Wojskowym w latach siedemdziesiątych były pochodną zmian, jakim uległy całe siły zbrojne PRL. Zmiany te charakteryzowały się dążeniem do doskonalenia podstawowych ogniw operacyjnych okręgu. Jednocześnie prowadzono techniczno - organizacyjną modernizację jednostek zabezpieczenia tyłowego. W wojskach łączności dokonano wymiany sprzętu na nowocześniejsze radiostacje, radiolinie oraz różnego typu aparatownie, urządzenia utajniające oraz kablowo - szyfrowe. Stopniowe wprowadzanie nowych generacji sprzętu łączności dyktowało potrzebę doskonalenia organizacji jednostek łączności i procesu szkoleniowego.
     Zgodnie z zarządzeniem szefa Sztabu Pomorskiego Okręgu Wojskowego Nr 016/Org. z dnia 04.05.1972 roku w sprawie organizacji wojsk łączności rozpoczęto formowanie 12 pułku radioliniowo - kablowego w Świeciu n/W. Na dowódcę 12 pułku wyznaczony został ppłk inż. Włodzimierz Augustynowicz. W dniu 13.05.1972 r. ukazał się rozkaz dzienny Nr 1/72 dowódcy 12 prlk w sprawie dowództwa i struktury organizacyjnej pułku. Na podstawie rozkazu personalnego Nr 050/72 z dnia 31.05.1972 roku oraz Nr 053/72 z 20.06.1972 roku niżej wymienieni oficerowie zostali wyznaczeni na stanowiska służbowe w nowo formowanej jednostce:
Zastępca dowódcy ds. politycznych - mjr mgr Stanisław Koszowy
Szef sztabu - zastępca dowódcy - ppłk Jan Sternal
Zastępca dowódcy - szef służb technicznych - mjr Witold Mruklik
Kwatermistrz - zastępca dowódcy - mjr Stanisław Mruk
Zastępca dowódcy ds. liniowych - mjr Jan Kacprzak od 1973 roku.
Jako bazę formowania pułku przyjęto:
- Szkołę Podoficerów i Młodszych Specjalistów Wojsk Łączności Nr 10,
- 111 batalion łączności dalekosiężnej,
                                              - 3 batalion radioliniowo-kablowy 4 łużyckiego pułku łączności.
     W dniu 15 czerwca 1972 roku przybył 3 batalion z Bydgoszczy, a do końca miesiąca stan pułku został uzupełniony w kadrę zawodową, żołnierzy, pracowników cywilnych i sprzęt w 85%.
     Przed nowo sformowaną jednostką stanęło do rozwiązania wiele problemów m.in. zakwaterowanie żołnierzy, zabezpieczenie odpowiednich warunków socjalno-bytowych oraz wyposażenie. Proces formowania pułku zakończono w lipcu 1972 roku, a pełną gotowość bojową jednostka osiągnęła we wrześniu 1972 roku.    Od początku istnienia jednostki nawiązano ścisły kontakt z władzami politycznymi i administracyjnymi oraz społeczeństwem miasta i powiatu świeckiego. Pierwszym najważniejszym wydarzeniem w historii nowej jednostki była przysięga wojskowa żołnierzy młodego rocznika 28 czerwca 1972 r., która stała się także okazją do spotkania z przedstawicielami władz powiatu, miejscowych zakładów pracy i pokazania pułku społeczeństwu Świecia.
     Po złożeniu we wrześniu meldunku o osiągnięciu przez pułk pełnej gotowości bojowej, Szefostwo Wojsk Łączności POW przeprowadziło ćwiczenia taktyczno - specjalne, które wypadły bardzo dobrze i potwierdziły pełne przygotowanie pododdziałów do wykonania każdego postawionego zadania. Pierwszy rok istnienia 12 pułku radioliniowo - kablowego jednostka zakończyła pomyślnie. Mimo krótkiego okresu funkcjonowania pułk osiągnął pełną gotowość bojową. Wykonał wszystkie postawione przedsięwzięcia oraz wniósł poważny wkład do osiągnięć POW, o czym świadczyło wymienienie pułku jako przodującego w rozkazie szkoleniowym dowódcy POW na 1973 rok. W strukturze organizacyjnej pułku w latach 1973 - 1982 funkcjonują trzy podstawowe elementy: batalion radioliniowy i pododdziały zabezpieczenia, Szkoła Podoficerska oraz od lipca 1980 roku Szkoła Podchorążych Rezerwy. Szkoły prowadzą działalność szkoleniową w oparciu o system turnusów szkolnych i zorganizowane są w ramach batalionu szkolnego. Batalion radioliniowy i pododdziały zabezpieczenia wykonuja podstawowe zadania pułku - zabezpieczenie łączności dla sztabu POW z podległymi jednostkami.
     Na początku 1973 roku zrodziła się inicjatywa budowy garnizonowego ośrodka wypoczynkowego nad jeziorem Deczno. Inicjatywa ta znalazła pełne poparcie wśród kadry, żołnierzy, pracowników cywilnych oraz rodzin wojskowych. W dniu 15.06.1973 r. z udziałem całego stanu osobowego pułku ppłk Augustynowicz dokonał otwarcia ośrodka. Z wybrakowanych nadwozi samochodowych urządzono domki campingowe, zagospodarowano nabrzeże, wybudowano pomosty i zorganizowano pływalnię. Teraz w każdą niedzielę oraz słoneczne popołudnie kadra z rodzinami, jak również żołnierze i pracownicy cywilni spędzali czas wolny na łonie natury we własnym ośrodku. Pierwszym nieetatowym komendantem kąpieliska został st. sierż. Ludwik Geppus. Żołnierzy, którzy szczególnie zaangażowali się w budowę i urządzenie kąpieliska dowódca jednostki wyróżnił nagrodami rzeczowymi, m.in. por. Ryszarda Zienkiewicza oraz st. sierż. Czesława Gawrońskiego.
     Rozkazem specjalnym dowódcy 12 prlk Nr 41/73 zostaje powołana zgodnie z rozkazem dowódcy POW oraz Kuratorium Okręgu Szkolnego z dnia 2 listopada 1973 r., Zasadnicza Szkoła Zawodowa dla żołnierzy długoterminowej służby zasadniczej. Na dyrektora szkoły powołano kpt. Zenona Danowskiego. Z tej formy edukacyjnej skorzystało wielu późniejszych żołnierzy zawodowych, m.in. Leszek Słupecki, Ryszard Wypych, Zdzisław Tokarski, Lech Zięcik, Kazimierz Cimcioch, Wojciech Słomski, Tadeusz Rerek.
     W dniach 2-10 kwietnia 1974 roku przeprowadzona została przez Komisję Ministerstwa Obrony Narodowej kontrola kompleksowa. Pierwsza kontrola, którą przechodził pułk wykazała oraz potwierdziła, iż cały stan osobowy pułku w pełni przygotowany jest do wykonania zadań. Widać było duże poświęcenie oraz zaangażowanie, tak kadry jak i żołnierzy. Z przeprowadzonej kontroli pułk uzyskał ocenę - 4,39. Wyniki osiągnięte podczas kontroli, wysokie oceny w szkoleniu oraz dyscyplinie sprawiły, że jednostka została wyróżniona w dyrektywie ministra Obrony Narodowej do szkolenia Sił Zbrojnych w 1975 roku. Szczególny wkład pracy w to osiągnięcie włożyli m.in. dowódcy pododdziałów liniowych, kpt. Andrzej Glanc i por. Andrzej Dębiński, kompanii szkolnych kpt. Waldemar Lament, por. Włodzimierz Lewandowski, ppor. Czesław Jankowski, mjr Kazimierz Czarnecki, mjr Władysław Burnac, mjr Edward Adamowicz, por. Jan Kaliszewski, por. Jerzy Szmidt, por. Zygmunt Mazierski, st.sierż. Jan Grudziński, sierż. Zygmunt Ziemka.
     W dniu 14.10.1976 roku w obecności szefa Wojsk Łączności POW, płk Henryka Andrackiego nastąpiło pożegnanie najstarszego służbą żołnierza jednostki wojskowej w Świeciu ppłk Jana Sternala. Stanowisko szefa sztabu pułku objął na krótko por. Włodzimierz Poleski, a następnie kpt. Stanisław Strama.
     Po raz pierwszy w 12 prlk w dn. 21-29.10.1977 r. została przeprowadzona Inspekcja Sił Zbrojnych. W wyniku przeprowadzonej kontroli pułk otrzymał ocenę dobrą z wszystkich kontrolowanych zagadnień. W czasie inspekcji kadra, żołnierze i pracownicy cywilni wykazali się dużym zaangażowaniem, właściwą postawą oraz wzorowym wykonywaniem obowiązków służbowych, m.in. mjr Władysław Markowski, kpt. Bolesław Dworzecki, kpt. Jan Sanocki, kpt. Zenon Stachecki, kpt. Benedykt Sitarz, por. Przemysław Mikulski, por. Stanisław Pełczyński, chor. Zygmunt Dopierała, sierż. Paweł Janiszewski, st.chor. Julian Bukowiecki.
     Dwa wydarzenia w 1978 roku sprawiły, że rok ten można zaliczyć do szczególnych. Po kilkuletniej przerwie pułk ponownie został wyróżniony w dyrektywie MON. Złożyło się na to m.in.:
- uzyskanie oceny 4,00 podczas przeprowadzonej w sierpniu kontroli gospodarczej,
- komisja Szefostwa Wojsk Łączności przeprowadziła w dniach 8-12 sierpnia generalny przegląd sprzętu łączności, który oceniła na ocenę 4,72
- we wrześniu Komisja Sztabu POW przeprowadziła inspekcję ogniową w pododdziałach - uzyskano ocenę 4,24.
     Drugie wydarzenie: to pożegnanie pierwszego dowódcy pułku płk inż. Włodzimierza Augustynowicza oraz wyznaczenie go na dowódcę 2 Brygady Łączności w Wałczu. W dniu 16.04.1978 roku, na uroczystej zbiórce w obecności szefa Wojsk Łączności POW, dowodzenie pułkiem objął ppłk dypl. Zbigniew Chruściński.
     W dniu 04.07.1979 roku z inicjatywy dowództwa i służb technicznych, nastąpiło uroczyste wmurowanie aktu erekcyjnego pod budowę stacji obsługi samochodów. W tej uroczystości wzięli udział m.in. honorowy gość płk Włodzimierz Augustynowicz oraz: ppłk Zbigniew Chruściński, ppłk Witold Mruklik, ppłk Stanisław Koszowy, ppłk Edward Adamowicz, kpt. Stanisław Strama, st. chor. Stanisław Kadłubowski i sierż. szt. Czesław Gawroński. Budowę ciągu zakończono wraz z myjnią oraz oddano do użytku w październiku 1983 roku.
     W 1980 roku w strukturze pułku utworzona zostaje Szkoła Podchorążych Rezerwy. Pierwsze wcielenie absolwentów wyższych uczelni do SPR zostaje przeprowadzone w dniu 03.07.1980 roku. Komendantem szkoły zostaje ppłk Władysław Markowski, a wśród kadry szkoły znaleźli się m.in. kpt. Jerzy Szmidt, por. Kazimierz Netczuk.
     W dniu 31.10.1980 r. dochodzi do tragicznego pożaru budynku szpitalnego Wojewódzkiego Szpitala Chorób Układu Nerwowego znajdującego się w Górnej Grupie. Jako pierwsza na miejsce pożaru przybywa nieetatowa drużyna straży pożarnej z jednostki wojskowej. Pomimo dużego niebezpieczeństwa, z pełną ofiarnością oraz odwagą kadra i żołnierze biorą udział przy wynoszeniu chorych, ratowaniu mienia dobytku szpitalnego oraz personelu. Za odwagę oraz poświęcenie, umiejętności organizatorskie wyróżniono m.in. ppor. Marka Pazika, sierż. szt. Czesława Topolskiego, mł. chor. Wiesława Monchera, st. kpr. Jerzego Januszewskiego, st. kpr. Wojciecha Dereka, st. szer. Marcina Roszaka, st. szer. Leszka Jagielskiego i innych.
     Jednym z elementów składających się na osiągnięcia pułku była prężnie działająca - Wojskowa Administracja Koszar. Właśnie dzięki aktywności i zaangażowaniu pracowników WAK, w tym st. chor. Stanisława Kadłubowskiego, Romana Mateckiego, Tadeusza Stobińskiego, Aleksego Pawlika, Jana Potulskiego, Antoniego Glazika, mogły powstać takie obiekty jak: nowy budynek WAK w październiku 1980 roku, w którym znalazły miejsce pomieszczenia biurowe, stolarnia i inne warsztaty oraz pomieszczenia socjalne, a także oddany do użytku 12.08.1981 r. po gruntownej modernizacji budynek Nr 15, w którym powstał gabinet fryzjerski, placówka pocztowa, kantyna oraz strażnica ppoż.
     Zgodnie z rozkazem Ministra Obrony Narodowej Nr 041/82 z dnia 22.03.1982 roku przybył do jednostki w dniu 29.04.1982 r. ppłk Władysław Hammer celem objęcia obowiązków dowódcy 12 prlk. Płk Zbigniew Chruściński ubył do Szefostwa Wojsk Łączności POW, a następnie objął obowiązki komendanta WSOWŁ w Zegrzu.
     Ukoronowaniem dziesięciolecia istnienia pułku było umieszczenie pułku w dyrektywie i nadanie przez ministra Obrony Narodowej medalu pamiątkowego "Za osiągnięcia w służbie wojskowej". Do tego sukcesu przyczynił się cały stan osobowy jednostki, a szczególnie m.in. oficerowie: Wojciech Reszka, Jerzy Meger, Ireneusz Jasiewicz, Stanisław Reniewski, Bogdan Piątkowski, Ryszard Więcławski, chorążowie: Jan Szram, Stanisław Ciebień, Tadeusz Pietruczuk, Andrzej Brazewicz, Bogusław Traczyk, podoficerowie zawodowi: Roman Żygowski, Adam Cieślak, Zbigniew Krygier, Jan Wiese i wielu innych.
     Drugą dekadę istnienia pułku można podzielić na dwa okresy. Pierwszy okres do 1989 roku charakteryzował się ugruntowaniem pozycji pułku wśród jednostek Pomorskiego Okręgu Wojskowego i względnie stabilną polityką kadrową w jednostce. Na podstawie rozkazu MON Nr 1 z 03.01.1986 roku nastąpiło przekazanie obowiązków dowódcy pułku. Dotychczasowy dowódca płk dypl. Władysław Hammer wyznaczony został powyższym rozkazem na dowódcę Brygady Łączności w Sieradzu, a jego obowiązki przejął ppłk dypl. Andrzej Dębiński. Po prawie dziesięciu latach, w czasie od 10 do 18 lipca 1986 roku, jednostka poddana została drugiej kontroli prowadzonej przez Inspekcję Sił Zbrojnych. Ocena 3,74 osiągnięta została dzięki ogromnemu zaangażowaniu całego stanu osobowego. W uznaniu zasług dla Sił Zbrojnych Minister Obrony Narodowej nadał medal pamiątkowy i umieścił pułk w dyrektywie w latach 1986 i 1987. Osiągnięcie wysokich wyników nie byłoby możliwe, gdyby nie sumienna i pełna zaangażowania praca m.in. oficerów: Jana Kowalskiego, Zenona Danowskiego, Stanisława Kadłubowskiego, Krzysztofa Chlebanowskiego, Janusza Sznera, Adama Kolankiewicza, chorążych: Andrzeja Wieczorka, Józefa Lemieszki, Piotra Dwojackiego, podoficerów zawodowych: Zbigniewa Skoczkowskiego, Wojciecha Słomskiego, Ryszarda Anasza.
     W 1987 roku w pułku powstaje nowy pododdział. Od 15 grudnia rozpoczął się bowiem okres formowania i szkolenia nieetatowej orkiestry dętej powołanej rozkazem dowódcy POW Nr 2822/86. Po raz pierwszy, oficjalnie nieetatowa orkiestra pod batutą chor. Bogdana Biskupa wystąpiła 22 lipca 1988 roku na rozprowadzeniu pułkowym.
     Zmienia się także wygląd zewnętrzny jednostki, powstają nowe obiekty. We wrześniu 1987 r. oddano do użytku budynek nr 7, gdzie urządzona zostaje dyżurka oficera dyżurnego oraz wartownia, następnie w kwietniu 1988 roku rozpoczęto budowę, na dotychczas niespotykaną w pułku skalę, sposobem gospodarczym, w oparciu o własne siły i możliwości, nowego wielofunkcyjnego obiektu, budynku nr 29.
     Drugi okres funkcjonowania pułku od 1989 roku zdeterminowany został gruntownymi przeobrażeniami ustrojowo - politycznymi, społecznymi i gospodarczymi w kraju. Proces demokratyzacji i humanizacji w wojsku, neutralność polityczna armii, zmiany w podstawowych aktach prawnych dotyczących funkcjonowania Sił Zbrojnych a także trudna sytuacja gospodarcza oraz finansowa państwa - to tylko niektóre czynniki sprawcze wypracowania nowych form oraz kierunków działalności szkoleniowo - wychowawczej w jednostce.
     W dniu 20.03.1989 roku obowiązki dowódcy pułku objął ppłk dypl. Włodzimierz Lewandowski. Dotychczasowy dowódca ppłk dypl. Andrzej Dębiński wyznaczony został na wyższe stanowisko służbowe w SWŁ POW. Rozkazem Dowódcy Okręgu z dnia 25.09.1990 r. na stanowisko zastępcy dowódcy ds. liniowych wyznaczony został mjr dypl. Jan Myślak.
     W dniu 01.12.1990 r. odbyła się uroczysta przysięga wojskowa żołnierzy młodego rocznika. Po raz pierwszy w przysiędze wziął udział Burmistrz Świecia inż. Tadeusz Pogoda i ks. kanonik Jerzy Kosz, który udzielił błogosławieństwa młodym żołnierzom. Po raz pierwszy, w dniu 25.05.1991 r. uczestniczył w przysiędze wojskowej w 12 prlk ksiądz mjr mgr Franciszek Kędziora, pierwszy kapelan garnizonu i jednostki w Świeciu, jednocześnie kapelan garnizonu Chełmno.
     Zapewne znakiem nowego czasu było pierwsze w dziejach spotkanie papieża z Wojskiem Polskim. W spotkaniu z Ojcem Świętym Janem Pawłem II z wojskiem w Zegrzu Pomorskim koło Koszalina w dniu 02.06.1991 r., uczestniczyli również żołnierze i kadra 12 prlk. Grupa pielgrzymów liczyła 83 osoby. Wcześniej w dniach 8-9.09.1990 roku grupa 45 żołnierzy z jednostki uczestniczyła w pielgrzymce do Częstochowy.
     Pod koniec czerwca dobiegł końca 32 turnus szkolenia podchorążych SPR. W jedenastoletnim okresie fukcjonowania Szkoły Podchorążych Rezerwy kilku jej absolwentów związało swoją przyszłość z zawodem żołnierza i służbą w 12 prlk. Byli to m.in. oficerowie: Edmund Richert, Józef Mąka, Krzysztof Lewicki. Ostatnim komendantem SPR był kpt. dypl. Ryszard Mruklik który 02.10.1991 roku przyjął obowiązki komendanta Szkoły Podoficerskiej.
     Z okazji Narodowego Święta Niepodległości w dniu 11.11.1991 r. odbyła się patriotyczno - religijna uroczystość z udziałem stanu osobowego pułku i mieszkańców Świecia, w tym m.in. uroczysta msza św., apel poległych, ślubowanie Straży Miejskiej i odsłonięcie tablicy pamiątkowej ku czci gen. Józefa Hallera.
     Na jubileuszowy 1992 rok przewidziano szereg przedsięwzięć służbowych i społecznych, podsumowujących osiągnięcie 20-lecia pułku i wychodzących naprzeciw zmianom zachodzącym w kraju i Siłach Zbrojnych po 1989 roku. 10 maja 1991 roku łącznościowcy 12 pułku otrzymali, po raz pierwszy w historii koszar, Izbę Modlitwy urządzoną w budynku Klubu Żołnierskiego, którą poświęcił Biskup Polowy WP gen. bryg. Sławoj Leszek Głódź. Wizyta ta poprzedziła centralne uroczystości Święta Pułku i 20 rocznicy jego istnienia. 13 maja 1992 roku w rocznicowych uroczystościach uczestniczyli m.in. gen. bryg. Henryk Andracki, szef Wojsk Łączności MON, gen. bryg. Antoni Walczak, szef Sztabu POW, poprzedni dowódcy pułku oraz dowódca Szkoły Podoficerskiej, na bazie której powstał pułk - płk rez. Henryk Tonkiel, byli żołnierze zawodowi oraz pracownicy wojska związani z jednostką. Z okazji jubileuszu opracowano pierwszą w historii pamiątkową odznakę pułkową, którą zaprojektowali oficerowie służby wychowawczej: ppłk mgr Mirosław Momot, mjr mgr Stanisław Reniewski, kpt. mgr Krzysztof Lewicki a wykonała Pracownia Grawerska Piotra Podkowińskiego w Warszawie. Na tę okoliczność wydano również książkę "Zarys historii 12 prlk w latach 1972 - 1992" autorstwa kpt. mgr Krzysztofa Lewickiego, dzięki życzliwości Drukarni Księży Werbistów z Laskowic. W programie obchodów znalazło się zwiedzanie bazy szkoleniowej oraz poligonowej, żołnierski obiad i występy zespołu estradowego. Gości i zasłużoną kadrę pułku uhonorowano wręczeniem odznaki pamiątkowej, książki oraz specjalnym wydaniem "Gazety Świeckiej".
     W dniu 15 sierpnia 1992 roku, obchodzonym po raz pierwszy w III Rzeczypospolitej jako Święto Wojska Polskiego - prezydent RP, zwierzchnik Sił Zbrojnych Lech Wałęsa odwiedził 12 pułk radioliniowo - kablowy, jednostkę, w której prawie 30 lat temu, od października 1963 roku do października 1964 roku, jako elew Podoficerskiej Szkoły Specjalistów Łączności, pełnił zasadniczą służbę wojskową. W trakcie pobytu w Świeciu Prezydent RP Lech Wałęsa zwiedzał, znane mu z czasów jego służby, obiekty koszarowe,   przypomniał   sobie   pracę  kluczem  telegraficznym w radiostacji R-118 i spotkał się z dawnymi dowódcami i wychowawcami m.in. płk Henrykiem Tonkiel, byłym dowódcą kompanii Aleksandrem Mikuckim i dowódcą drużyny Czesławem Jankowskim (obecnie podpułkownikem rezerwy). Zwierzchnika Sił Zbrojnych oraz towarzyszące mu osoby z MON i Sztabu Generalnego uhonorowano odznaką pułkową.
     Sejm RP przyjął w lipcu 1992 roku dwie ustawy mające żywotne znaczenie dla wojska, mianowicie: "o dziedziczeniu i kultywowaniu tradycji oręża polskiego oraz ustanowieniu Dnia Wojska Polskiego i świętach wojskowych", oraz "o przysiędze wojskowej". Pierwsza przysięga według nowej roty miała miejsce 28.11.1992 roku. Uczestniczyli w niej m.in. Burmistrz Miasta inż. Tadeusz Pogoda, Przewodniczący Rady Miasta Jerzy Wójcik oraz rodzice żołnierzy uhonorowani medalami "Za zasługi dla obronności kraju", które wręczył Komendant WKU płk Benedykt Sitarz.
     W styczniu 1993 roku decyzją Biskupa Polowego WP gen. bryg. Sławoja Leszka Głódzia nominację na kapelana garnizonu Świecie otrzymał proboszcz parafii p.w. św. Andrzeja Boboli - ks. kpt. Ryszard Pełech. Jesienią 1993 roku pułk poddany został kontroli gospodarczej z ramienia Sztabu POW uzyskując wysoką ocenę ogólną. Równie dobrze jednostka wypadła podczas ćwiczeń p.k. "Wrzesień-93" i "Aladyn-93". Niewątpliwie sukcesy te zadecydowały o wyróżnieniu pułku przez Dowódcę POW dyplomem "Za osiągnięcie wysokich wyników szkoleniowych w 1993 roku".
     Na spotkaniu informacyjnym, które odbyło się 27.10.1994 r. zawiązał się siedmioosobowy Społeczny Komitet Fundatorów Sztandaru dla pułku. Przewodniczący komitetu - Burmistrz Miasta inż. Tadeusz Pogoda zapewnił dowódcę pułku płk. dypl. Włodzimierza Lewandowskiego, iż na najbliższe swoje święto pułk otrzyma nowy sztandar wojskowy, zgodny z wymogami ustawy sejmowej. Faktycznie w dniu 13.05.1995 r. odbyła się uroczystość wręczenia nowego sztandaru oraz nadanie nazwy wyróżniającej "Ziemi Świeckiej". W dniu 06.07.1995 r. do Muzeum Wojska Polskiego w Warszawie przekazany został sztandar Podoficerskiej Szkoły Specjalistów Łączności Nr 10, przez delegację pułku w składzie: ppłk Mirosław Momot, mjr Stanisław Reniewski, i ks. kpt. Ryszard Pełech.
     Zgodnie z decyzją Sztabu Generalnego WP o przeformowaniu pułku, od dnia 01.12.1995 roku, pułk funkcjonuje w nowych strukturach organizacyjnych. Powstały m.in. służby i pododdziały logistyczne oraz utworzony został 2 batalion radioliniowo - kablowy. Zgodnie z rozkazem PF/167/MON z dnia 21.12.1995 r. nowym dowódcą pułku został ppłk dypl. Jan Myślak, dotychczas zajmujący stanowisko Szefa Szkolenia - zastępcy dowódcy. Uroczyste przekazanie obowiązków dowódcy pułku odbyło się 12.02.1996 r. Dotychczasowy dowódca płk dypl. Włodzimierz Lewandowski objął obowiązki Szefa Wojewódzkiego Sztabu Wojskowego w Toruniu. Na stanowisko Szefa Szkolenia - zastępcy dowódcy pułku wyznaczony został dotychczasowy dowódca batalionu mjr. dypl. inż. Janusz Szner. Wkrótce po objęciu stanowiska przez ppłk. Myślaka pułk poddany został w dniu 10-12.04.1996 r. kontroli problemowej ze szczebla POW, uzyskując ocenę ogólną z kontrolowanych dziedzin działalności - 3,75.
     W związku ze zmianą funkcji budynku, w którym mieścił się klub żołnierski i izba modlitwy oraz przeznaczeniem go na potrzeby logistyki podjęto inicjatywę urządzenia kaplicy a także użytkowych pomieszczeń klubu żołnierskiego w budynku biura przepustek m.in. biblioteki, sali gier komputerowych,sali bilardowej. Otwarcia i poświęcenia kaplicy żołnierskiej dokonał ks. prof. bp. Jan Berard Szlaga w dn. 05.05.1996 roku. Kaplica, większa i bogatsza wystrojem, służyła od tego czasu nie tylko żołnierzom jednostki ale również mieszkańcom ulicy Chmielniki.
     W maju 1997 r. pułk obchodził jubileusz 25-lecia istnienia. W uroczystym apelu udział wzięli m.in. zastępca Szefa Wojsk Łączności i Informatyki POW płk dypl. Andrzej Dębiński, pierwszy dowódca pułku płk rez. Włodzimierz Augustynowicz, burmistrz miasta inż. Tadeusz Pogoda. Licznie przybyli na Święto Pułku przedstawiciele zakładów pracy, instytucji, szkół, dowódcy jednostek wojskowych i byli żołnierze pułku. W trakcie uroczystego apelu, naczelnik ruchu drogowego KRP w Świeciu podkomisarz Leszek Nowicki, przekazał na ręce dowódcy egzemplarz swojej pracy magisterskiej pt. "Rola wojska w życiu miasta na przykładzie Świecia n/W z lat 1921 - 1939". Pracę umieszczono w Sali Tradycji pułku. W ramach obchodów jubileuszu odbył się turniej strzelecki z PW zakładów pracy o puchar dowódcy pułku i redakcji "Gazety Świeckiej" z udziałem 8 reprezentacji. Zespołowo kolejne miejsca zajęli: drużyna pułku, drużyna Komendy Rejonowej Policji, drużyna WKU, drużyna OKSiR-u, Straży Miejskiej, Banku Gdańskiego, Drukarni "Lew" i Gazety Świeckiej.
     W czerwcu 1997 r. wydzielone siły i środki pułku uczestniczyły w ćwiczeniu okręgu pk. "OPAL-'97" zapewniając łączność ćwiczących wojsk. Południowo - zachodnią część Polski w lipcu 1997 roku nawiedziła ogromnych rozmiarów i tragiczna w skutkach powódź. I tym razem z pomocą pośpieszyli żołnierze Wojska Polskiego. Wśród nich znalazły się siły i środki 12 prlk, które organizowały oraz zabezpieczały system łączności sztabów powodziowych kierujących akcją ratowniczą. W miejscowości Mieszkowiec zabezpieczono łączność dla zgrupowań przeprawowych: pułku saperów, pułku drogowo - mostowego i dla śmigłowców z Inowrocławia. Ponadto wybudowano oś radioliniową Szczecin - Oleszno. Całością sił 12 prlk które uczestniczyły w akcji dowodził kpt. Janusz Cupiał, szef logistyki 2 brlk. Do wyróżniających sie żołnierzy należeli m.in. ppor. Witold Kawecki, st.chor. szt. Andrzej Wieczorek, chor. szt. Antoni Lewandowski, sierż. Roman Mekka, plut. ndt. Przemysław Giruć, szer. Leszek Śpica, szer. Tomasz Mania.
     Jesienią 1997 roku dotarła do jednostki decyzja przełożonych o przeniesieniu Szkoły Podoficerów Służby Zasadniczej do centrum Szkolenia Wojsk Łączności i Informatyki w Zegrzu. Istniejąca od 1957 roku Szkoła Podoficerska po wyszkoleniu 77 turnusów, w dniu 26.10.1998 roku opuszcza koszary i Świecie. Przez te lata Szkoła Podoficerska przygotowała ogromne rzesze dowódców i młodszych specjalistów wojsk łączności dla potrzeb jednostek Pomorskiego Okręgu Wojskowego, a w latach 1996 -1998 także dla Warszawskiego Okręgu Wojskowego.
     Funkcjonowanie jednostki wojskowej to nie tylko szkolenie i działalność wychowawcza, ale również zapewnienie podstawowych potrzeb socjalno - bytowych i warunków do wykonania zadań służbowych. Pomimo wielu tudności gospodarczych i finansowych jakie charakteryzowały gospodarkę narodową, a zatem i wojsko, na przełomie lat osiemdziesiatych i dziewięćdziesiątych, dzięki inicjatywie, uporowi i energii wielu ludzi powstały w jednostce nowe obiekty, przeprowadzono modernizację wielu pomieszczeń oraz wzbogacono wyposażenie:
-  w listopadzie 1989 roku oddano do użytku blok mieszkalny dla kadry przy ulicy Sienkiewicza, 40 mieszkań o wysokim standardzie odczuwalnie rozładowało sytuację mieszkaniową w garnizonie,
-  w 1990 roku Klub Żołnierski wyposażył wszystkie pododdziały w odbiorniki telewizji kolorowej jak również w 1991 roku rozpoczęła w klubie funkcjonowanie antena satelitarna,
-  04.12.1991 r. oddano do użytku nowy obiekt, w którym urządzono biuro przepustek, salę tradycji, kawiarnię żołnierską z salą odwiedzin, bibliotekę, salę szkolenia i salę gier. Wybudowano również główną bramę wjazdową do jednostki i okazały parking przy ul. Chmielniki,
-  w marcu 1992 roku zakończono przebudowę i urządzenie otoczenia budynku nr 1, zlokalizowano tam internat garnizonowy, który funkcjonował do 1997 roku,
- w 1993 roku poddano całkowitej modernizacji budynek przy ulicy Kościuszki, do którego przeniesiono Wojskową Komendę Uzupełnień. Równolegle były prowadzone prace remontowo modernizacyjne w kuchni i stołówce żołnierskiej oraz w hali sportowej. Pierwszy posiłek, żołnierze pułku, w nowocześnie urządzonej stołówce spożyli dn. 20.01.1994 r.,
-  ważną inwestycją dla służb logistycznych była budowa i oddanie jesienią 1996 roku myjni samochodowej w rejonie parku sprzętu technicznego,
-  w 1997 roku nastąpiło uciepłowienie kompleksu koszarowego jednostki wojskowej, które było połączone z likwidacją kotłowni lokalnych i przyłączeniem do miejskiego systemu ciepłowniczego. Również wtym czasie nastąpiło przejście z parowego podgrzewania kotłów w kuchni żołnierskiej na podgrzewanie gazowe. Środki na tą ogromną rozmachem inwestycję zapewnił WRZKB Bydgoszcz.
     W 1999 roku następuje zmiana na stanowisku dowódcy pułku. Dotychczasowy dowódca pułku ppłk dypl. Jan Myślak wyznaczony zostaje na wyższe stanowisko służbowe Szefa Wojsk Łączności i Informatyki POW, a dowodzenie pułkiem przejmuje, przybyły z Bydgoszczy, ppłk dypl. Tadeusz Krawczyk.
     W dniu 01.12.2000 roku nowym dowódcą pułku zostaje ppłk dypl. Janusz Szner, dotychczasowy Szef Szkolenia pułku - zastępca dowódcy. Pełniący dotychczas obowiązki dowódcy ppłk dypl. Tadeusz Krawczyk zostaje wyznaczony na dowódcę 4 Bydgoskiego Pułku Dowodzenia stacjonującego w Bydgoszczy.
     W dniu 28.09.2001 roku nastąpiło pożegnanie sztandaru oraz dowódcy 12 Pułku Radioliniowo - Kablowego Ziemi Świeckiej ppłk dypl. Janusza Sznera. Uroczystość została rozpoczęta mszą św. w Kościele św. Andrzeja Boboli której przewodniczył Biskup Diecezjalny ks. prof. dr hab. Jan Bernard Szlaga. Przed mszą została poświęcona tablica ku czci żołnierzy od 1921 do 2001 roku. Tablica została umieszczona w kruchcie kościoła. Na placu apelowym, w asyście kompani honorowej Pomorskiego Okręgu Wojskowego, dowódca ppłk dypl. Janusz Szner ucałował sztandar oraz żołnierze po raz ostatni oddali mu honory. W uroczystości uczestniczyli m.in. przedstawiciele władz samorządowych, byli dowódcy 12 prlk, oraz wielu innych gości. Na zakończenie uroczystości wręczone zostały zasłużonym żołnierzom, pracownikom cywilnym oraz innym osobom pamiątkowe ryngrafy i odznaki pułkowe.


    Z dniem 31.12. 2001 roku 12 Pułk Radioliniowo - Kablowy "Ziemi Świeckiej" został rozformowany.





Copyright © 2004- prlk. Wszelkie prawa zastrzeżone. Aktualizacja: